Μια άποψη για την επιτήρηση…

 Απειλήθηκε ποτέ, στην πραγματικότητα, η ελληνική οικονομία με (νέα) επιτήρηση; Η απάντηση είναι ναι, και αυτό όχι επειδή το διέδιδε το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, ανεξάρτητα από το ποιους λόγους είχε να το κάνει. Για τον οποιονδήποτε ψύχραιμο παρατηρητή η αναθεώρηση του ελλείμματος του 2007 σε ποσοστά άνω του 3% ήταν δεδομένη στις αρχές του καλοκαιριού, και επιβεβαιώθηκε από την Κομισιόν τον Οκτώβρη. Όλο το παιχνίδι κρινόταν στα νούμερα του 2008 και για να αποτρέψει αυτόν τον κίνδυνο η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να εξαπολύσει την μεγαλύτερη φορολογική επιδρομή των τελευταίων ετών (ύψους 7 δις ευρώ) που της στοίχισε πολιτικά όσο το Βατοπέδιο, αν όχι περισσότερο.

Αυτήν ακριβώς την φοροεπιδρομή (και την στατιστική αναπροσαρμογή των δημοσιονομικών μεγεθών) επικαλούνται ρητά στην έκθεση τους οι Βρυξέλλες για να δικαιολογήσουν την αξιολόγηση τους για το έλλειμμα. Λένε όμως και κάτι ακόμα, και έχει σημασία: Ότι σε συνθήκες διεθνούς κρίσης οι προβλέψεις είναι επισφαλείς, κάτι που σημαίνει ότι θα ξαναδούμε το θέμα την άνοιξη.  Αυτό που εξασφάλισε η κυβέρνηση είναι μια ανάσα πέντε μηνών, όχι παραπάνω. Και ας μην έχουμε αυταπάτες ότι για πολιτικούς λόγους δεν «παίζει» θέμα επιτήρησης στην ΕΕ. Εναντίον της Ιρλανδίας κινήθηκε ήδη η διαδικασία, και αξίζει να σημειωθεί ότι η χώρα αυτή έχει το μισό δημόσιο χρέος από μας.

Και ας μην αγνοούμε και τις πραγματικότητες. Μπορεί (με όποιους τρόπους) να καταφέραμε να πείσουμε την Κομισιόν ότι αποφύγαμε τον σκόπελο το 2008, στην ουσία όμως μας έχουν θέση υπό επιτήρηση οι αγορές. Γιατί ανεξάρτητα από τα δημοσιονομικά αποτελέσματα, κανείς σώφρων αναλυτής δεν μπορεί να έχει τυφλή εμπιστοσύνη σε μια οικονομία που χρωστάει όσα παράγει, που βασίζει την παραγωγή πλούτου σε τουρισμό, ναυτιλία και οικοδομή, ότι δηλαδή έχει καταρρεύσει με την κρίση, και η οποία εμφανίζει ένα τεράστιο έλλειμμα τρεχούσων συναλλαγών. Ως μέλος της ευρωζώνης, μπορεί να μην είχαμε πρόβλημα όσο το ευρώ ήταν ισχυρό. Από την ημέρα που χαλάρωσε όμως οι επενδυτές εγκαταλείπουν μαζικά τα ελληνικά χρεόγραφα, για πιο ασφαλείς τοποθετήσεις. Και κατά κάποιον τρόπο, αυτή η επιτήρηση είναι οικονομικά πιο οδυνηρή από την επιτήρηση των Βρυξελλών.

Το τελευταίο διάστημα έγινε πολύ λόγος σε αυτή τη χώρα για χαλάρωση του συμφώνου σταθερότητας, για παροχές και προγράμματα ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Στην πραγματικότητα αν χαλαρώσει το ευρώ και χαλαρώσουμε και εμείς κι’ άλλο δυο τινά μπορεί να συμβούν: 1. να ρίξουμε λεφτά στην αγορά που θα ενισχύσουν αλλού την απασχόληση γιατί θα γίνουν εισαγωγές (ακόμα και σε πρώτη ύλη για άσφαλτο και ξένους εργάτες αν τα κάνουμε πχ. δρόμους) 2. να χρεωκοπήσουμε  γιατί κανείς δεν θα θέλει να μας δανείσει. Το καλύτερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να κάτσουμε στα αυγά μας και να κοιτάξουμε να παραμείνουμε στην ευρωζώνη. Ούτως ή άλλως με τη δομή της οικονομίας μας για να ανακάμψουμε δεν εξαρτάται από μας, αλλά από το να πάρουν μπρος οι οικονομίες των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Βρετανίας και της Γαλλίας, να κινηθεί το εμπόριο και ο τουρισμός. Τα υπόλοιπα είναι πολιτικός ακτιβισμός χωρίς ουσία, που δεν σώζει πια και την κυβέρνηση  

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s