Εισπράκτορες και “εισπράκτορες”

Το κείμενο αυτό δεν γράφεται για να υποστηρίξει τις τράπεζες. Αλλωστε, στο πρόσφατο παρελθόν καταχράστηκαν σε τέτοιο βαθμό της πιστωτικής τους «εξουσίας», που οποιαδήποτε τέτοια προσπάθεια θα ήταν άσκοπη. Από την άλλη πλευρά, όμως, και οι γενικόλογοι αφορισμοί, είναι επικίνδυνοι. Όπως και η κριτική που ασκείται σε λάθος βάση.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα:

την εβδομάδα που πέρασε προκλήθηκε μεγάλος θόρυβος επειδή μια τράπεζα – δεν έχει σημασία πια – αποφάσισε να κάνει κάτι που στο εξωτερικό αποτελεί σχεδόν καθημερινή πρακτική. Συγκεκριμένα, πούλησε – γιατί περί αυτού πρόκειται –δάνεια της, που οριστικά θεωρούνται επισφαλή, σε ξένη εταιρία, η οποία αναλαμβάνει την είσπραξη τους, έναντι πάρα πολύ μεγάλης προμήθειας.
Σημαντική διευκρίνιση: τα δάνεια αυτά είναι τόσο «κόκκινα», ώστε πολλά έχουν διαγραφεί ακόμα και από τον ισολογισμό. Κατά συνέπεια, για την τράπεζα θεωρούνται ήδη «χαμένα λεφτά». Οπότε, αφού μπορεί να εξασφαλίσει κάποιο όφελος από αυτή την κίνηση, τότε γιατί να μην την κάνει;
Δεύτερη σημαντική διευκρίνιση: Οι εταιρίες αυτού του είδους δεν είναι καθαρά εισπρακτικές. Στην ουσία είναι επενδυτικές, αφού αγοράζουν τιτλοποιημένα δάνεια, με μεγάλο ρίσκο και κατ’ επέκταση μεγάλη απόδοση. Γι’ αυτό και δεν λειτουργούν ακόμα στη χώρα μας. Στη συνέχεια, βεβαίως, αναθέτουν κι αυτές στις εισπρακτικές εταιρίες για να κάνουν τη «βρώμικη δουλειά».
Ετσι έχει το θέμα, στις πραγματικές του διαστάσεις. Κι όποιος εκφράζει διαφωνία ή έχει αντίρρηση για τον χειρισμό του, τότε δεν έχει παρά να προτείνει ένα άλλο μοντέλο λειτουργίας της αγοράς, όπου το κέρδος δεν συνιστά βασική προτεραιότητα. Προσοχή: η στήλη δεν τάσσεται υπέρ της εξασφάλισης του, με οποιοδήποτε τρόπο. Ούτε συμφωνεί με εκείνους που κατήργησαν όλους τους μηχανισμούς ρύθμισης της αγοράς και σήμερα ζητούν «ταπεινά συγνώμη» για την παγκόσμια κρίση. Όμως, από του σημείου αυτού έως εκείνου της παραίτησης από οποιαδήποτε προσπάθεια μείωσης μιας «χασούρας», η απόσταση είναι μεγάλη. Εκτός κι αν έχουν ανακαλύψει το επόμενο – μετακαπιταλιστικό – μοντέλο, που αναζητούν οι οικονομολόγοι διεθνώς, αλλά προτιμούν να το κρατούν αποκλειστικά για τον εαυτό τους.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s