Κενός σκέψης, εξουσίας κι οράματος

Τι λείπει περισσότερο αυτές τις μέρες της ατέρμονης σκανδαλολογίας από τον πολιτικό λόγο;
Η ίδια η πολιτική.
Και σε τι συνίσταται το βασικό της χαρακτηριστικό, που μπορεί να εμπνεύσει το λαό και να τον οδηγήσει στην επόμενη μέρα, στο πολυπόθητο γύρισμα της σελίδας; Το όραμα, ο στόχος. Και βεβαίως οι ίδιοι οι πολιτικοί που θα είναι οι φορείς τους. Γεγονός αποτελεί ότι η λέξη «οραματιστής», όπως παραδέχεται ο Herbert Adams Gibbons στο τελευταίο του βιβλίο, συχνά έχει μια «ακτινοβολούσα γενικότητα». Κι εξαιτίας αυτού του γεγονότος, ο ίδιος αισθάνεται την ανάγκη να εξηγήσει τη χρήση του όρου, περιγράφοντας τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Μια χαρακτηριστική περίπτωση οραματιστή πολιτικού, που τόσο λείπει αυτές τις μέρες.
Γράφει λοιπόν ο Gibbons («Βενιζέλος, μια βιογραφία», εκδόσεις Eυρασία): «Οραματιστής είναι αυτός που βλέπει εκείνο που βρίσκεται στο διάβα του, χωρίς να χάνει από τα μάτια του το σκοπό, και ο οποίος ενεργεί έτσι, ώστε από κάθε κατάσταση, κάθε πρόβλημα, κάθε αποστολή που αντιμετωπίζει να αντλεί εκείνη την εμπειρία και τη γνώση που θα τον οδηγήσουν στην εκπλήρωση του σκοπού του».
Αποδεδειγμένα, για τον Βενιζέλο, ο σκοπός αυτός ήταν η ενότητα της Ελλάδας. Και το ερώτημα που εύλογα γεννάται είναι: Για τους σύγχρονους πολιτικούς υπάρχει ανάλογος σκοπός – στόχος; Εστω λιγότερο συστημικός. Και ποιος είναι;
Ή μήπως το όραμα εξέλιπε, μαζί με την πολιτική, στη χώρα μας κι απλώς θα πρέπει να το αποδεχτούμε και να βιώσουμε αξιοπρεπώς τη φθορά μας;

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s