Η αμαρτωλή “κρατική διαφήμιση” και ο Ελεύθερος Τύπος

Ερευνώντας παλιότερα, για λογαριασμό της “Καθημερινής”, το κεφάλαιο “κρατική διαφήμιση” και πως διανέμεται, είχαμε πέσει στο εξής αποκαλυπτικό στοιχείο: Σε έναν τρίμηνο απολογισμό, μεγάλου υπουργείου και ειδικότερα μιας διεύθυνσης του που “μοιράζει χρήμα” μέσω διαφήμισης για … συγκεκριμένο προιόν, στην κορυφή της λίστας των ΜΜΕ με την μεγαλύτερη “απορροφητικότητα” ήταν ένα σχεδόν ανύπαρκτο΄έντυπο. Εκδίδονταν από “αγνώστους”, είχε συνοικιακό χαρακτήρα και τίτλο (σσ παραπέμπει σε μεγάλη γειτονιά του κέντρου της Αθήνας) κι εννοείται μηδαμινή κυκλοφορία. Απίστευτο; Κι όμως αληθινό. Οχι ότι παρακάτω η λίστα είχε περισσότερο ορθολογικό περιεχομένο. Εφημερίδες με ελάχιστη (αλλά πανελλαδική) κυκλοφορία, φιγουράριζαν στις πρώτες θέσεις της διαφημιστικής πίτας, ενώ τα λεγόμενα “μεγάλα μαγαζιά” ακολουθούσαν ασθμαίνοντας. Η ιστορία ήρθε και πάλι στη μνήμη μας, με αφορμή το κλείσιμο του “Ε.Τ.”. Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι θα έπρεπε να ενισχυθεί από τον κρατικό κορβανά η εφημερίδα, για να συνεχίσει να λειτουργεί. Λάθος. Αυτό το οποίο απαιτείται είναι μια σωστή διανομή του δημοσίου χρήματος (δηλαδή, του δικού μας και του δικού σας), με βάση ένα και μοναδικό κριτήριο: την κυκλοφορία. Ολα τα υπόλοιπα είναι απλές προφάσεις εν αμαρτίαις και τίποτα περισσότερο. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο “Ε.Τ.” θα έπαιρνε το μερίδιο που δικαίως θα του αναλογούσε, οι ζημίες του ενδεχομένως θα ήταν μικρότερες και κατά πάσα πιθανότητα, η τύχη του διαφορετική. Οπως και των υπολοίπων, αναλόγως…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s