Ο νόμος του «Γερμανού Ταμβακάκη»

Στις 440 λέξεις που ακολουθούν ας αντιστρέψουμε όρους και ρόλους. Κι ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα είναι η κραταιά υπερδύναμη της Ευρωπαικής Ενωσης και η γερμανική είναι η χειμαζόμενη οικονομία της Ευρωζώνης. Στο φαντασιακό αυτό περιβάλλον, όπως θα έλεγαν και στις διαφημίσεις, ας ξεκινήσουμε από την κινητήριο δύναμη όλων. Ας υποθέσουμε δηλαδή ότι σε διάφορα επενδυτικά χαρτοφυλάκια της Αθήνας βρίσκεται συγκεντρωμένο το περιπου 1/5 του υπέρογκου γερμανικού χρέους. Κι η κατάσταση έχει περίπου ως εξής:

Αν (αφεθεί να) σκάσει, απειλεί να τινάξει στον αέρα την Εθνική, τρεις – τέσσερις ακόμα μεγάλες ελληνικές τράπεζες, δύο – τρεις εταιρίες επενδύσεων χαρτοφυλακίου κι ασφαλιστικές και να αποσταθεροποιήσει την Τράπεζα της Ελλάδας, η οποία έχει αγοράσει γερμανικούς κρατικούς τίτλους με το …τσουβάλι στο πρόσφατο και στο απώτερο παρελθόν. Ο Γ.Παπανδρέου που ξέρει πώς έχει η κατάσταση, πιέζεται, πίσωαπό τις κουρτίνες, να κάνει κάτι, αλλά φοβάται το πολιτικό κόστος, τον Παπουτσή, τον Πετσάλνικο, τον Καρατζαφέρη, την Παπαρήγα κι άλλους «γερμανομάχους». Το κλίμα είναι τέτοιο βοηθούντος και του Τύπου, που ο μέσος Ελληνας δεν θέλει ούτε να ξανακούσει το ενδεχόμενο ότι θα βάλει πλάτη για να σωθούν, άλλη μια φορά, οι Γερμανοί. Οι τραπεζίτες όμως; Και κάπως έτσι φτάνουμε στο κρίσιμο ερώτημα.
Ανεπισήμως διαρρέουν στην ελληνική έκδοση των Financial Times ότι η Εθνική δεν θα ξαναγοράσει τίτλους του γερμανικού δημοσίου και επισήμως, την ίδια ώρα, ο Ταμβακάκης παίρνει το λίαρ τζετ της τράπεζας και πάει στο Βερολίνο για να συναντηθεί με τη Μέρκελ. Από την καγκελαρία διαρρέουν ότι «ήταν ένα ταξίδι αποκατάστασης σχέσεων και καλών προθέσεων». Και μετά όλοι μαζί γελάνε γιατί το έχουν ανάγκη. Ο ίδιος ο διοικητής της Εθνικής, ως άλλος …Ακερμαν, βγαίνοντας από τη συνάντηση με την Ανγκελα δηλώνει ότι «πετάχτηκε στο Βερολίνο για να δει λίγο χιόνι, που τόσο του αρέσει, αλλά στην Ελλάδα σπανίως βλέπει» (σσ ο Ακερμαν δήλωσε ότι ήρθε να δει λίγο …ήλιο!).
Και στο τέλος όλοι αναρωτιούνται: ποιος δουλεύει ποιον; Αφού όταν τελειώνει το όνειρο και κάποιος αναλαμβάνει να το εξηγήσει, όλοι ξέρουν ότι θα επικρατήσει «ο νόμος του Γερμανού Ταμβακάκη». Θα πάρει τις εγγυήσεις του, θα πάρει κι ομόλογα, θα εξασφαλίσει την επένδυση του και μαζί το απαραίτητο και προβλεπόμενο κέρδος. Γιατί έτσι πρέπει να γίνει κι αυτό είναι το σωστό, είτε αρέσει στους χειμαζόμενους Γερμανούς είτε δεν αρέσει. Κι αυτοί τέσσερα κοινοτικά – ελληνικά πακέτα στήριξης κατάπιαν. Ήταν καλά τότε; Ή μήπως τους υποχρέωσε κανείς να αγοράζουν τα γρήγορα ελληνικά αμάξια με το …κοντέινερ και να μην επενδύουν τα λεφτά σε υποδομές;
Αλλά έτσι ήταν πάντα οι Γερμανοί. Έβλεπαν τους Ελληνες που δούλευαν έντεκα μήνες το χρόνο για να ζήσουν έναν μήνα σας αυτούς στις διακοπές και τους λυπούνταν. Αυτό «τους έφαγε» και η καλή τους η καρδιά…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s