«Κοντές ανάσες»

Και τώρα που υποτίθεται ότι η ελληνική οικονομία πήρε μια βαθιά ανάσα, με την συγκεκριμενοποίηση των όρων του σχεδιου σωτηρίας της από την ΕΕ και το ΔΝΤ, ήρθε και η ώρα να πούμε μερικές – ακόμα πιο – σκληρές αλήθειες. Όπως, για παράδειγμα, αυτή που υποστηρίζει ότι η χώρα, στην πράξη, ουσιαστικά έχει πτωχεύσει προ πολλού.
Προσέξτε: εδώ και αρκετούς μήνες, οι ελληνικές τράπεζες δεν μπορούν να δανειστούν κεφάλαια από τη διατραπεζική αγορά βάζοντας ως εγγύηση τίτλους του ελληνικού δημοσίου. Για τον απλό λόγο ότι οι εν δυνάμει δανειστές τους, που είναι οι ξένες τράπεζες με υπερβάλλουσα ρευστότητα, δεν τους αποδέχονται, γιατί δεν τους θεωρούν αξιόπιστους. Σου λένε: «Ελληνικά είναι; Ασε καλύτερα…». Αποτέλεσμα; Τα ελληνικά «χαρτιά» εξακολουθεί να δέχεται, ως εγγύηση, μόνο η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Γι’ αυτό και χαιρετήθηκε ως «γενναία κίνηση», η απόφαση του επικεφαλής της, κ.Ζαν Κλοντ Τρισέ, ότι θα εξακολουθήσει να τα αποδέχεται ως εγγύηση, ακόμα κι αν οι διεθνείς οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης τα υποβαθμίσουν περαιτέρω. Όπως κι έγινε από τη Fitch και θα γίνει συντόμως, όπως λέγεται, κι από άλλα «σπίτια». Γιατί έτσι κρατάει το σύστημα στη ζωή. Κι εννοείται ότι κανένας δεν θέλει να βρεθεί προ του αγωνιώδους ερωτήματος, τί θα γίνει όταν και η ΕΚΤ αποφασίσει ότι δεν μπορεί να δεχθεί άλλα ελληνικά bonds. Ελπίζεται ότι στο αμέσως επόμενο διάστημα, τα πράγματα θα διορθώσουν, έτσι ώστε να μην χρειαστεί ποτέ να απαντηθεί.
Θέλετε κι άλλο παράδειγμα; Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα κρούσματα ευρωπαικών εξαγωγικών εταιριών, που αρνούνται να στείλουν εμπόρευμα στην Ελλάδα, αν προηγουμένως δεν πληρωθούν, το μεγαλύτερο μέρος της παραγγελίας, τοις μετρητοίς και «μπροστά». Οι Ελληνες εισαγωγείς αναγκάζονται να εξανλτήσουν ό,τι απόθεμα σε cash έχουν (το οποίο δεν είναι και πολύ), καθώς βλέπουν ότι η πίστωση που είχαν έως πρόσφατα και με την οποία δούλευαν με τους ξένους συνεργάτες τους, κόπηκε κατά 50% ή και παραπάνω. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι Ευρωπαίοι δεν καλύπτονται ούτε καν από τις τραπεζικές εγγυήσεις που τους προσκομίζονται και απαιτούν εξόφληση άμεσα ή το πολύ μέσα σε διάστημα δύο μηνών. Κοινώς, βάζουν στις ελληνικές επιχειρήσεις, που δεν έχουν και πολλά περιθώρια αντίδρασης «το μαχαίρι στο λαιμό».
Θα μπορούσαν να αναφερθούν κι άλλα, πολλά, παρόμοια κρούσματα, που αποδεικνύουν ότι στην πράξη οι πανηγυρισμοί των πολιτικών περί σωτηρίας, ακούγονται στα αυτία των επιχειρηματιών και των τραπεζιτών, ως απλός, ενοχλητικός, θόρυβος. Αν οι πολιτικοί δεν κάνουν κάτι άμεσα, για να πείσουν εν τοις πράγμασι τις αγορές ότι έχουν αλλάξει, πρώτα οι ίδιοι και μετά οι αποφάσεις τους και ο τρόπος με τον οποίο σκέπτονται, τότε όλες οι «ανάσες» θα αποδειχθούν «κοντές». Κι όλοι γνωρίζουν το αμέσως επόμενο στάσδιο. Δεν χρειάζεται να το πούμε τώρα, εμείς…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s