Tag Archives: ομόλογα

Η ήττα έχει …ποσοστό

Πόσο κοστολογεί την “ήττα” των ελληνικών ομολόγων από όλη αυτή την ιστορία της κρίσης, της έλλειψης ρευστότητας και των συνεχών υποβαθμίσεων, η “Διεθνής των Τραπεζών”; Στο 17%. Πλέον, το ελληνικό πρόβλημα ποσοτικοποιείται. Κάτι είναι κι αυτό, αν σκεφτεί κανείς ότι μέχρι τώρα ο καθένας έλεγε το μακρύ και το κοντό του…

Αλλη μια συνηθισμένη μέρα

Ας υποθέσουμε ότι είστε ένας ακόμα trader. Δηλαδή, αγοράζετε και πουλάτε μετοχές, ομόλογα και κάθε είδους αξιόγραφα, καθισμένοι μπροστά σε ένα προηγμένο μόνιτορ, που βρίσκεται σε ένα μάλλον αδιάφορο γραφείο ενός βικτωριανού κτιρίου, κάπου στο Σίτι του Λονδίνου. Μπροστά σας περνούν συνεχώς αριθμοί, ποσοστά, δείκτες, προβλέψεις, εκτιμήσεις και αναγωγές, σε τρέιλερ και super, πάνω και κάτω από την κυρίως οθόνη. Στο αυτί σας «σκουλαρίκι» το τηλέφωνο, όπου μιλάτε σχεδόν ακατάπαυστα, ενώ ο δείκτης και το μεσαίο δάχτυλο του δεξιού χεριού σας είναι κολλημένα στα πλήκτρα «sell» και «buy» που πρέπει να πατάτε την κατάλληλη στιγμή. Μην αφαιρείστε. Στόχος σας είναι το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος, αδιαφορώντας από ποιον το αποσπάτε. Αν βρείτε πρόσφορο έδαφος, δηλαδή αδύναμο «αντίπαλο», τον χτυπάτε μέχρι να τον τσακίσετε. Απλώς, δεν σας ενδιαφέρει αν ονομάζεται Ελλάδα, Ισπανία, Ταϊβάν, Περού, Ισημερινός ή αν στοχοποιούνται όλοι μαζί ταυτόχρονα σε μικρά «παραθυράκια» στο PC. Είναι απλά νούμερα κι αριθμοί. Δεν έχουν προέλευση.

Αν παρ’ όλα αυτά ψάχνετε μέσα σας να βρείτε ευαισθησίες, αδυναμίες ή άλλες «-ίες», τζάμπα ψάχνετε. Το πολύ πολύ, ψάχνοντας, στην τσέπη του σακακιού να βρείτε τα χάπια για την υπέρταση και τα αγχολυτικά που σας συνέστησε ο ψυχολόγος που βλέπετε δύο φορές την εβδομάδα, μετά το τέλος της δουλειάς. Και πώς να τον αποφύγετε; Ο μηνιαίος στόχος σας έγινε απλησίαστος και η κρίση τον χειροτέρεψε. Το μπάτζετ του τμήματος έπεσε, οι φήμες για νέες απολύσεις φούντωσαν κι ο φόβος σας κάθε πρωί που πάτε στο γραφείο είναι μήπως βρείτε την περίφημη «κούτα» να σας περιμένει. Δηλαδή, εκεί που πρέπει να τοποθετήσετε τα προσωπικά σας αντικείμενα λίγο πριν περάσετε από το λογιστήριο για την αποζημίωση και τα περαιτέρω.

Ολα εξαρτώνται -κατά συνέπεια- από το πόσο αποδοτικός είστε. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, από τότε που ξυπνάτε, ενώ παίρνετε τον υπόγειο, τη στιγμή που ανοίγετε την πόρτα του ασανσέρ, την ώρα που πατάτε το start στο κομπιούτερ. Το ίδιο ισχύει ενώ το κλείνετε, επιστρέφοντας στο σπίτι, ακυρώνοντας το εισιτήριο, κάνοντας απολογισμό της ημέρας, θέλοντας να χτυπήσετε το κεφάλι στον τοίχο για εκείνη την ευκαιρία που χάσατε ή το ηλίθιο λάθος που κάνατε.

Και σας ρωτώ:

Αν έπειτα από όλα αυτά μαθαίνατε ότι υπάρχουν ακόμα κάποιοι στην Αθήνα, στον Πύργο ή στο Αετοχώρι, στο καφενείο, στο μπλόκο ή στο τηλεοπτικό παράθυρο, που αναρωτιούνται πώς και γιατί δέχεται τις ανεξήγητες επιθέσεις σας η περήφανη κι αγέρωχη χώρα τους, «στον βωμό του κέρδους», καταγγέλλοντάς σας από πάνω, πώς θα τους χαρακτηρίζατε; Πιο δυνατά, για να ακουστεί η λέξη…

Αλήθειες και ψέμματα για τα ομόλογα

Ελάχιστα είναι πλέον τα hedge funds τα οποία εξακολουθούν να διατηρούν κάποιες καλές θέσεις στην ελληνική αγορά ομολόγων. Ούτως ή άλλως, ποτέ δεν ξεπέρασαν σε ποσοστό το 5% του συνόλου των ομολογιακών τοποθετήσεων στη χώρα μας. Κατά συνέπεια, ο ρόλος τους ήταν δευτερεύων, αν και επειδή οι θέσεις τους ήταν πάντα βραχυπρόθεσμες, αποσκοπούσαν στο γρήγορο κέρδος. Μοιραία, πιέζοντας την αγορά και προκαλώντας αναστάτωση. Εδώ και μερικούς μήνες, όμως, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, έχουν αποχωρήσει.
Το τελευταίο, που κλείνει – αν δεν την έκλεισε ήδη – την πόρτα, είναι το hedge fund του Γκρέβαν Χάουαρντ. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα του είδους του, με σημαντική κάποτε θέση στην Ελλάδα, την οποία, σταδιακά, «αδειάζει». Εξακολουθεί, πάντως, να έχει μερικά υπόλοιπα ελληνικών ομολόγων στο χαρτοφυλάκιο του. Αντιθέτως, εδώ και πολύ καιρό, άλλα γνωστά ονόματα του χώρου, είτε έχουν φύγει (Πόλσον), είτε δεν ήλθαν ποτέ (Σόρος).
Οι πληροφορίες λένε ότι ορισμένα από τα τελευταία που έφυγαν, κατευθύνθηκαν στη Γερμανία, όπου κάποιες τελευταίες εκδόσεις κρίθηκαν εξαιρετικά ελκυστικές για τοποθέτηση. Για παράδειγμα, η πίεση που δέχθηκε η ελληνική δευτερογενής αγορά, στα μέσα της εβδομάδας που πέρασε, οφείλεται και σε αυτόν τον λόγο. Αν και η σημαντικότερη αιτία θα πρέπει να αναζητηθεί σε εκείνους που πούλησαν κι αγόρασαν ασφάλεια κινδύνου (CDS). Αλλά αυτά είναι για πολύ μυημένους…

F.T.: “Επενδυτική ευκαιρία τα ελληνικά ομόλογα”!

Θα μας τρελάνουν αυτοί οι Γερμανοί. Βγαίνει σήμερα η γερμανική έκδοση των Φαινάνσιαλ Τάιμς και υποστηρίζει ότι οι αποδόσεις των ελληνικών δεκαετών ομολόγων συνιστούν επενδυτική ευκαιρία! Η ίδια εφημερίδα, μέχρι προχθές, συνιστούσε να αποφεύγεται οτιδήποτε ελληνικό. Τι μεσολάβησε;

Πόσα ομόλογα έχουν οι ξένες και πόσα οι ελληνικές τράπεζες;

Υπάρχουν ελληνικά ομόλογα και πόσα σε ξένα τραπεζικά χαρτοφυλάκια; Και σε κάθε περίπτωση, το ύψος τους δικαιολογεί την ερώτηση που απηύθυνε στον Ελληνα υπουργό Οικονομικών, Ιταλίδα δημοσιογράφος την Τετάρτη το μεσημέρι στις Βρυξέλλες; Η εν λόγω τού είπε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι τράπεζες της χώρας της, που έχουν στην κατοχή τους ελληνικούς τίτλους, κινδυνεύουν να παρασυρθούν, μαζί με τη χώρα μας, στη… χρεοκοπία. Περιέγραψε μάλιστα ένα κλίμα ανησυχίας στο ιταλικό υπουργείο Οικονομικών και όχι μόνο.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου τής απάντησε ότι αυτή τη διάσταση πρώτη φορά τού τη θέτουν, ότι δεν υπάρχει κανένα τέτοιο ζήτημα και κανείς ομόλογός του (Ιταλός, Γερμανός ή Βρετανός, που υποτίθεται ότι ανησυχούν επίσης) δεν του εξέφρασε ποτέ καμία τέτοια ανησυχία.

Τίτλοι πολλών δισ.

Πόσα, όμως, είναι τα ομόλογα που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή σε ξένα θεσμικά χαρτοφυλάκια; Υπάρχει μια εκτίμηση που κάνει λόγο για τίτλους αξίας 125 – 130 δισ. ευρώ μόνο στα χέρια Ιταλών, Γερμανών και Βρετανών. Θεωρείται μάλλον υπερβολική. Μια μάλλον πιο συντηρητική κι ενδεχομένως πιο κοντά στην πραγματικότητα, όπως τη διατυπώνει κορυφαίο στέλεχος ελληνικής μεγάλης τράπεζας, με λόγο στη «διαχείριση» του δημόσιου χρέους, υποστηρίζει τα εξής: Αν υποθέσουμε ότι το συνολικό χρέος είναι αυτήν τη στιγμή περί τα 250 – 260 δισ. ευρώ, τα 50 από αυτά βρίσκονται σε ελληνικές τράπεζες. Αλλα 50, χοντρικά, βρίσκονται σε χαρτοφυλάκια ασφαλιστικών ταμείων, πάντα με τη μορφή τίτλων.

Στο εξωτερικό, συνολικά σε θεσμικούς επενδυτές κι όχι μόνο σε τράπεζες, θα πρέπει αυτή τη στιγμή να βρίσκονται ομόλογα ύψους 100 με 150 δισ. ευρώ. Κατά συνέπεια, κρίνεται μάλλον υπερβολική η εκτίμηση πως μόνο σε ιταλικές, γερμανικές και βρετανικές τράπεζες υπάρχουν ελληνικοί τίτλοι αξίας άνω των 100 δισ. ευρώ.

Εκτός κι αν έχουν «σκουπίσει» όλους τους τίτλους, κάτι το οποίο κρίνεται εκ των πραγμάτων δύσκολο. Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, η οποία είναι ο μεγαλύτερος θεματοφύλακας κρατικών ομολόγων, αυτήν τη στιγμή έχει στο χαρτοφυλάκιό της τίτλους συνολικής αξίας 18 δισ. ευρώ, κατά δήλωσή της. Μάλιστα, το 1,8 δισ. εξ αυτών το «μάζεψε» μόλις τον περασμένο μήνα, στο πλαίσιο και της προσπάθειας που έγινε να αποτραπούν κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος των ελληνικών τίτλων.

Ομόλογα και παιχνίδια

Γίνονται τέτοια πράγματα; Παιχνίδια με τα ομόλογα και την αγορά τους κατήγγειλε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υφυπουργός Οικονομικών κ.Γ.Φλωρίδης. Προφανώς, κάτι παραπάνω ξέρει…
Ακούστε αυτή τη συνέντευξη:

http://www.capital.gr/capitaltv/player.aspx?id=419

Μια παρεξήγηση με τα ομόλογα

Τις τελευταίες ώρες συμβαίνει μια παρεξήγηση. Το ελληνικό δημόσιο δεν πρόκειται να προχωρήσει στην έκδοση κι άλλου “λαικού ομολόγου”, όπως κυκλοφορεί. Απλώς, η τελευταία έκδοση των 5 δις, η οποία υπερκαλύφθηκε, με επιτόκιο 5,50%, θα διανεμηθεί μέσω των τραπεζών που συμμετείχαν στη διαδικασία, σε ιδιώτες που θα θέλουν να επενδύσουν στο προιόν τα κεφάλαια τους. Εννοείται ότι το προσφερθέν επιτόκιο θα είναι κατά τι μικρότερο, για να βγάλουν και τα πιστωτικά ιδρύματα το κάτι τις τους…